Er stonden twee dingen op het programma voor vandaag: de moerassen en de Mississippi Delta. Uiteraard ben ik begonnen met een ontbijt. Weer hetzelfde als gisteren in het hotel en best te eten. Uitgechekt en verder.
De eerste bestemming van vandaag: Jean Lafitte National Park. Het is een heel groot natuurgebied dat zich uitstrekt over een flink deel van Louisiana. Ik had gekozen voor het Barataria Preserve. Dat lag het dichtste bij het hotel (nog geen 20 kilometer) en volgens de medewerker van het infocenter had ik een van de mooiste stukjes uitgezocht. Entree gratis. “Hoe kan dat dan?”, vroeg ik. “Omdat wij in tegenstelling tot de grote parken in het westen nauwelijks kosten maken om het park te onderhouden.”, zei de man. Dit park was echt de moeite waard. Er liep een lang houten wandelpad door het gebied. Alle routes heb ik gelopen. Totaal iets meer dan 6 kilometer heen en terug en het was zeer de moeite waard. De hele Everglades kunnen mij gestolen worden als ik het vergelijk met dit gebied. Wat een ontzettend mooi stukje ongerept moeras met een zeer breed scala aan dieren: wasberen, alligators, slangen, groene hagedissen en wilde schildpadden. Ik heb ze allemaal gezien en op de foto gezet.
Na die flinke wandeling terug naar de auto voor een bezoek aan de Mississippi Delta. Het gedeelte helemaal in het zuiden van Louisiana bij Venice. Wanneer je door het gebied rijdt is duidelijk te zien wat orkaan Katrina in 2005 had aangericht. Er staan nauwelijks meer huizen. Iedereen die er nog woont, heeft zich in een caravan, camper of woonwagen gevestigd. Daar komt nu nog eens de olievlek bij. Het effect in de haven was goed zichtbaar. Alle boten stil. Geen visvangst is geen inkomen. De hele regio is nu weer kapotgemaakt door een andere ramp. Een aantal tv-ploegen maakten opnames.
Het onderste puntje vond ik wel erg mooi want dat is een natuurgebied. Nu maar hopen dat het zo blijft en niet te lijden heeft onder de olievlek.
Ik wilde er verder niet te lang blijven om de ramptoerist uit te hangen. Er was toch niets te zien. Alles wat er ooit was, bestaat niet meer. Helemaal weggeblazen door de orkaan.
Voor vanavond had ik nog een keer in New Orleans gereserveerd. Niet meer in het Travelodge, maar het Midtown Inn voor slechts 40 dollar. Het bleek een wat merkwaardige kamer te zijn. Er hingen gordijnen in, maar ramen ontbraken. Een binnenkamer dus met zwembad op de binnenplaats. Het is niet de beste buurt van New Orleans, aan het einde van Tulane Avenue, maar voor één nachtje allemaal geen probleem.
Na het droppen van de spullen in het hotel wilde ik toch nog even terug naar downtown. Bourbon Street op en neer gelopen, iets gegeten en toen terug. Het viel mij op dat de wijk ´s avonds pas echt tot leven kwam. Twee keer zoveel volk als overdag.
Helemaal mee eens dat het Jean Lafitte Park zoveel mooier is dan de Everglades! Niet dat de Everglades niet mooi is, maar net wat je zelf ook al schrijft, is het Jean Lafitte park nog zo ongerept en puur en zie je zoveel verschillende dieren. Echt een heel uniek stukje natuur!
BeantwoordenVerwijderenKamers zonder ramen kom je in NOLA wel vaker tegen. Dit komt omdat de oorspronkelijke gebouwen niet zomaar aangepast mogen worden. Vaak staan de panden op een historische lijst, wat inhoudt dat je er wel een hotel of winkel of zoiets van mag maken, maar om de historische waarde te behouwen, mag je niet zomaar ergens een raam plaatsen. Vergunningen zijn erg duur, dus vandaar dat veel hotels hebben gekozen om dan maar kamers te verhuren zonder raam. Mocht je NOLA nog een keertje aandoen tijdens een volgende reis, en je hebt een hotel in de binnenstad, vraag dan bij het reserveren (of het inchecken) naar een kamer mét raam. Ook worden er bij sommige hotels speciale 'vampier arangementen' verkocht, om op deze manier de kamers zonder raam te promoten. Anyways, weer een erg leuk verslag!