Nog een dag in het mooie New Orleans. Eerst het ontbijt in het hotel. Gisteren was ik te laat. Nu op tijd. Ze hadden er brood dat je kon roosteren met de broodrooster, een wafelapparaat, jam, koffie, jus d’orange en een paar andere dingen. Genoeg om de eerste uren mee door te komen.
Door naar downtown. Op internet had ik het vaarschema van de veerboot geraadpleegd en dus kon het niet meer fout gaan. Er stond al een auto op en daarom de mijne erachter gezet. Mijnheer had bovendien een kenteken uit de staat Louisiana dus die moest het wel weten. Even gewacht en toen stapte mijnheer uit en liep naar mijn auto met de vraag: “Weet jij wanneer deze boot vertrekt? Ik sta hier al 40 minuten.” Dat werd dus weer niks. Beiden maar achteruit het ding afgereden en over de brug naar de stad. Er was ook totaal geen enkele servicemedewerker aanwezig daar.
De eerste bezienswaardigheid werd het Garden District. Een wijk met historische villa’s omringd door veel groen. Mooie wijk. Goed voor een vele prachtige foto’s. Ik ontmoette nog een oude man in een rolstoel die me een en andere vertelde over de wijk. Hij stond erop dat ik het trapje bij zijn huis opliep om even via het raam naar zijn woonkamer en atelier te kijken.
Hierna heb ik de auto een aantal kilometers verderop geparkeerd in dezelfde straat als gisteren en te voet verder. Via Bourbon Street richting de French Market. Inmiddels was het lunchtijd. Ik wilde iets typisch van hier. Het werd een gumbo. Een dikke soep met rijst, garnalen, worst, groeten en weet ik wat allemaal. Flink stuk brood erbij, glas mineraalwater. Lekker allemaal en het vulde prima. Afgerekend en tot mijn verbazing was het water gewoon gratis. Thuis moet ik het zeker ook eens maken.
Ik liep verder richting het CBD (Central Business District), waar de hoge kantoorgebouwen staan. Dit grenst weer aan het Warehouse District (een wijk met oude pakhuizen die nu dienst doen als kunstgalerieën en horecagelegenheden). Dat werd uiteindelijk een lange wandeling.
Na een tijdje kwam ik weer uit in bij het moderne winkelcentrum aan de Mississippi. Ik kon het niet laten om te stoppen voor een koffie. Gevraagd om een typische koffie uit New Orleans. Dat zou de café au lait zijn. Melk met koffie, ook wel koffie verkeerd geheten. Lekker bakje was het. Bij de koffie had ik een beignet (spreek uit: ben-jee) genomen. Ook een typische lekkernij uit de regio. Wij noemen het gewoon oliebollen, alleen zijn ze hier rechthoekig. Of het nou zo bijzonder was? Tja… Door de vele poedersuiker waren de dingen niet eens meer zichtbaar op het bord.
Na de koffie kon ik er weer tegenaan. Langs de rivier ging het naar downtown voor een wandeling om de sfeer te proeven. Er hangt een hele relaxte sfeer in deze stad en dat bevalt mij wel. Ik kwam nog voorbij de enige sigarenfabriek van New Orleans. Een winkel waarin de sigaren nog met de hand werden gemaakt. Mevrouw deed haar best om er een te verkopen aan mij. Maar helaas, ik rook niet.
Aan het begin van de avond ben ik vertrokken. Eerst even naar het hotel om een paar kleren te wassen en daarna door richting de grote alleswinkel Walmart voor de inkopen want komende dagen volgen er nog flink wat kilometers. Een appeltje op zijn tijd is dan wel aangenaam. Avondeten voor vandaag: knoflookbrood met cheddarkaas en een noodlesoepje van de Walmart.
Uiteindelijk ben ik ’s avonds niet meer in de stad zelf geweest. Het lijkt me allemaal hartstikke leuk om een paar drankjes te drinken, maar ten eerste moet ik rijden en ten tweede voel ik er weinig voor om alleen in een kroeg te gaan zitten. Dat doe ik liever in gezelschap. Uitgaan is ook niet zo mijn ding. Ik hou me liever bezig met foto’s maken overdag.
Mooie foto's, echt een feest van herkenning! New Orleans is inderdaad een prachtige stad met een heel relaxte sfeer. Bourbon Street vind ik zelf een tourist trap. Ik kan me voorstellen dat je hier 's avonds niet bent uitgegaan, daar heb je niks aan gemist! Wel jammer dat je 's avonds niet bent teruggegaan naar de stad om een kijkje te nemen in een jazz club. Op Bourbon draait het vooral om veel te dure clubs en dronken toeristen, maar een eindje verderop zitten de echt goede jazz clubs waar de locals uitgaan en alcohol niet van belang is. Veel locals gaan hier in hun eentje naartoe, zodat je snel contact maakt. Maar je hebt wel een paar mooie wandelingen gemaakt en de sfeer van deze fantastische stad geproeft! Heb je op Royal Street nog straatartiesten gezien als Grampa Elliott en/of Doreen Ketchens?
BeantwoordenVerwijderenDe veerboot houdt zich net zo strikt aan de vertrektijden als de streetcar: helemaal niet! Ze rijden/varen wanneer het uitkomt, en dat is meestal ieder half uur, maar er kan ook nog weleens een half uur bijkomen. Waar zit je hotel eigenlijk? In Algiers? Geniet er nog even van! Ik hoop overigens niet dat je veel last zal hebben van de overstromingen in Tennessee.
Straatartiesten waren er genoeg. Ik weet niet hoe ze heten. Onder andere de stilstaande man met het nephondje.
BeantwoordenVerwijderenDat Travelodge Hotel lag in Harvey. Paar kilometer van de Algiers ferry.