Voor de eerste keer had ik eens geen fatsoenlijk hotel. Het Motel 6 was iets te vies met te veel troep op de grond. Leek erop of er al een aantal dagen niet was gestofzuigd, vies beddengoed met vlekken en zeepjes van andere gasten inclusief wat haartjes die nog in de douche lagen. Daarom maar het bekende kaartje ingevuld met mijn mening over het motel én een briefje achtergelaten voor de schoonmaakdienst. Motel 6, Evangeline Highway in Lafayette, blijf er weg!
Kopje koffie genomen bij de receptie en om 8 uur vertrokken naar het stadscentrum van Lafayette. Parkeren was slechts 35 cent per uur. Ontbijtje genuttigd bij de Subway: jus d’orange en een broodje kalkoenfilet met flink wat groente. Eindelijk eens een fatsoenlijk ontbijt na al die vette troep van afgelopen dagen. Snel weer naar buiten. Het was eindelijk weer zonnig vandaag. Luchtvochtigheid maar 25 procent dus aangenaam. In Lafayette stond een hele mooie kathedraal zoals je ze zelden ziet in Amerika. Dat was ook de enige bezienswaardigheid.
Na een tijdje ben ik naar een ander deel van Lafayette gegaan. Het Acadian Village. Mooie naam voor een outletcenter, maar dat is het niet. Acadian Village is een openluchtmuseum met huizen en gebouwen zoals die vroeger door de eerste bewoners (de Acadiërs) werden gebouwd. Deze mensen kwamen oorspronkelijk uit Canada en werden naar dit gebied verbannen. Vandaar dat in Louisiana de oudere generatie nog Frans spreekt. Ik ben ze nog niet tegengekomen, maar hoop ze nog wel te ontmoeten.
St. Martinville stond ook nog op het programma. Een dorpje met weer een historic district. Die ken ik inmiddels wel. Amerikanen zijn heel goed in marketing. Alles wordt groots gepromoot. In de folders en bij de infocentra is het altijd fantastic en beautiful. Omdat wij Europeanen veel meer gewend zijn qua historie, valt het meestal wat tegen. Deze keer niet. Leuk dorpje en mooie foto’s gemaakt.
De lunch had ik maar eens overgeslagen vandaag. Mag best, want van al die hamburgers zit je een dag later nog steeds vol.
Het ging verder naar de Tabasco Fabriek op Avery Island. Er is er maar één op de wereld en dat is deze. De saus wordt in 160 landen verkocht. Toegang tot het terrein: 1 dollar (soort tol). Beetje vreemd dat ik met de bijrijderskant van de auto langs het tolraampje kwam. Hoe ging hij nou mijn 1 dollar pakken? Moest ik uitstappen? Meneer had er iets op gevonden: een lange stok met een wasknijper. Aan de wasknijper mijn toegangskaartje en de dollar moest ik eraan vast knijpen. Fabriek binnengelopen, registratie deed je zelf via een computer, even wat rondneuzen in een kamertje met wat infoteksten en posters. Na een tijdje kwam de gids. De rondleiding kon beginnen. Iedereen mee. Nou ja, ik was de enige. De dame vertelde 5 minuten lang over de bedrijfsgeschiedenis en ik kreeg nog drie miniflesjes Tabasco. Daarna werd ik in een videozaal neergezet om een film van 8 minuten te kijken over Tabasco met aansluitend een promotiefilmpje over een nieuwe saus. Mevrouw was natuurlijk al lang verdwenen. Via de andere deur weer eruit langs een raam waardoor je de fabriek in kon kijken en al die honderden flesjes langs zag komen op een lopende band. Nog een deur door om in een andere kamer te komen met weer wat promotiemateriaal en informatie. Het was de bedoeling dat uiteraard nu iedereen zin had in Tabasco-saus. Waar het allemaal om draaide kwam hierna: de country store. De winkel met alles van Tabasco. Van veel te dure shirtjes tot Tabasco-snoepjes. Ik heb er wat spulletjes gekocht. Leuk en lekker om te hebben want in Nederland is maar één Tabasco-saus verkrijgbaar.
De route ging verder over een semi-snelweg richting New Orleans. Geen belangrijke punten meer op de route bezocht. Ik ben nog wel binnengelopen bij de One Dollar Store. Altijd leuk voor wat hebbedingetjes. Later nog een keer gestopt in Morgan City bij een drive-in woonwagen voor een goed gegarneerde cajun sausage en een broodje kipfilet met veel groente en te veel dressing. Aansluitend een aardbeien milkshake.
Even voor het donker kwam ik aan in het Travelodge Hotel van New Orleans. Net aan de andere kant van de Mississippi. Prijs: 127 dollar voor 3 nachten. Leuk bedrag en het zag er goed uit. Wel internet op de kamer, alleen niet nu want gisteren was de bliksem ingeslagen op het netwerk. Morgenvroeg zouden ze het komen repareren. Het zal wel. We zullen zien…
Nog even het verslagje getypt en toen vond ik het wel genoeg. Komende dagen eindelijk minder kilometers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten