Dag 1: 23 april 2010 (AMS-MIA)

's Ochtends om 9.15 ben ik in de trein gestapt naar Schiphol. Bij aankomst eerst even ontbijt genuttigd: een kaasbroodje en koffie.

Toen vond ik het tijd om in te checken. Dat was nog een heel karwei. Thuis had ik al geprobeerd om online in te checken, maar het lukte niet. Dus maar bij de incheckpalen van de KLM. Dat ging ook niet. Ondertussen aangesloten bij de wachtrij voor de incheckbalie en toen kwam er al een vriendelijke mevrouw langs die met mijn paspoort en reservering het wel even ging uitzoeken. Helaas. Ook niet in het systeem en door naar de incheck. Maar weer helaas. Geen reservering. Opnieuw naar de balie waar de tickets worden verkocht en gewijzigd, maar die mevrouw kon mij weer niet vinden. Scheen wel vaker voor te komen bij Delta en Alitalia. Die maakten er volgens haar altijd een puinhoop van. Na wat heen en weer gebel kwam het toch nog goed. Ik werd opnieuw ingeboekt en het feest kon beginnen. Vreemd allemaal. Mijn reservering was helemaal verdwenen uit het systeem. Nog jammerder dat mijn gekozen stoel dus al weer vergeven was. Zelf kies ik altijd gangpad vanwege beenruimte. Maar het kon alleen nog maar middenpad worden tussen een paar mensen in.

We vertrokken met een bijna een uur vertraging die we op de vlucht konden inlopen. De meneer naast me was niet blij. Hij zou het tuig wel even allemaal in elkaar slaan omdat ze hun werk niet fatsoenlijk deden. Dat beloofde dus nog wat. Gelukkig werd meneer weer rustig en haalde hij het ook tot in Miami.

Douane op Detroit weer standaard. Gedetailleerd uitleggen wat je komt doen en vooral gedetailleerd vertellen dat je veel werk hebt in Nederland. Zodra iemand twijfelt of onzeker wordt, volgen er alleen nog maar meer vragen. Ging gelukkig allemaal prima. Paar minuten werk.

Ook in Detroit vertrokken we weer met een vertraging. We landden uiteindelijk rond 22:40 lokale tijd in Miami. Koffers gehaald, dubbele espresso gepakt en naar Dollar Rent a Car. Ik heb een rode Chevrolet Aveo gekregen en die rijdt weer net zo lekker als al die vorige auto's in Amerika.

Hotel ligt op zo'n 15 minuten van het vliegveld. Eerst stukje snelweg en daarna net voor de tol eraf. Dan zie je pas echt wat voor een armzalige bende het weer is. Vage figuren op straat en de verpaupering van de infrastructuur heeft er ook hard toegeslagen. Onderweg al zo'n 10 politiewagens met sirene tegengekomen, zowel stilstaand als rijdend. Ik had al direct het idee dat dit het echte Amerika uit de filmwereld was. Het Amerika van gangsters en wildwest taferelen.

Hotel is wat oud, maar wel schoon. Standaard weer met tv, magnetron, koelkast en strijkplank.

Genoeg voor vandaag. Hier is het 1:35, maar voor mij eigenlijk 7:35.
Morgen bij daglicht de rest en de eerste foto's...